W jaki sposób bawić się z kotem?
- łapkowesprawy
- 10 sty 2019
- 2 minut(y) czytania
Zaktualizowano: 12 sty 2019
Zabawa należy do tzw. potrzeb elastycznych kotów, nie jest zatem niezbędna do przeżycia, ale jej brak znacząco obniża jakość życia zwierzęcia. Zabawa jest także wskaźnikiem dobrostanu, ponieważ zwierzęta mogą sobie pozwolić na zabawę tylko w sytuacji, gdy w danym miejscu czują się bezpiecznie i komfortowo. Opiekunowie kotów, którzy regularnie bawią się ze swoimi podopiecznymi tworzą z nimi trwalsze relacje i mogą łatwiej i szybciej "wyłapać" sygnały świadczące o obniżeniu nastroju lub stanie chorobowym. Ta forma aktywności pozwala utrzymywać więzi społeczne nie tylko między osobnikami tego samego gatunku, ale również między nami i kotami. Zabawa wpływa też na obniżenie kortyzolu zarówno u kotów jak i u nas oraz wzrost oksytocyny i endorfin, więc może być obopólną korzyścią.
Jak powinna wyglądać prawidłowa zabawa?
Istotne jest zapewnienie kotu zabawy, która będzie dla niego sposobem na zaspokojenie naturalnych możliwości łowieckich, tym samym powinna ona zawierać elementy łańcucha łowieckiego takie jak: zaczajenie-wpatrywanie-pogoń-upolowanie-schwytanie zębami i pożarcie (w zabawie smakołyka, np. przyczepionej do "wędki z piórkami" lub inne akcesoria, na które kot będzie mógł polować)
Zabawa wspomnianą "wędką" z piórkami, która we właściwym momencie zostanie szybko podmieniona na smakołyk to działanie konieczne, ponieważ powoduje uzyskanie satysfakcji. Nie oznacza to oczywiście, że kot musi za każdym razem „upolować” i pożreć swoją zdobycz, ale rezygnacja z pożywienia podczas każdej zabawy „łowczej” może doprowadzić do frustracji kota, a przez to do obniżenia jego nastroju lub po prostu do znudzenia zabawą. Jest to istotne także dlatego, że zachowania żywieniowe u kotów związane są również z instynktem łowieckim.
Sama zabawa powinna trwać około 15 minut i powinna odbywać się przynajmniej rano i wieczorem, ale należy mieć świadomość, że jest to kwestia osobnicza i niektóre zwierzęta mogą potrzebować więcej aktywności a inne mniej. Nie bez znaczenia jest taka rasa kota (np. kot syjamski będzie potrzebował więcej ruchu i zabawy niż kot perski) i środowisko w jakim żyje, im bardziej wzbogacone tym większe możliwości ruchu i zabawy.
Bawić się z kotem należy codziennie już niemal od pierwszych wspólnych chwil życia, istotne jest by nie robić tego naszymi kończynami. Wprawdzie może zabawne wydawać się nam podgryzanie przez małego kota naszych palców czy ręki, ale jeśli pozwolimy na to kociakowi, dorosły zwierzak również będzie prezentować takie zachowania. Kot musi zostać więc nauczony, że nasza ręka nie jest obiektem polowań.
Do wspólnych zabaw możemy także używać piłeczek czy sznurków itp, ważne jest by nie zostawiać ich kotów do samodzielnej zabawy, ponieważ zwierzęta szybko nudzą się zabawkami, które są "martwe".
Przede wszystkim jednak nawet najwspanialsze zabawki nie są dla zwierzęcia tak atrakcyjne jak interakcja z nami. Ma to szczególne znaczenie, ponieważ zabawki „ożywają” wprawione w ruch dzięki nam i tylko wtedy będą dla kota atrakcyjne.
Warto pamiętać, by podczas zabawy z naszym podopiecznym poświęcać mu 100 proc uwagi, obserwujmy jego reakcję i zwracajmy uwagę na to co sprawia mu największą przyjemność. Przede wszystkim traktujemy tę formę aktywności nie jako przymus, ale jako przyjemność polegającą na spędzeniu wspólnego czasu z naszym małym tygrysem :-)
Piśmiennictwo na życzenie.

Comments